De jongeren van Mkombozi 
In totaal namen 50 jongeren in de leeftijd van 12 tot 21 jaar deel aan het project; 22 jongens uit het Mkombozi opvangcentrum, 7 jongens van de straten van Moshi en Arusha en 21 jongeren, meest meisjes, uit de Moshi gemeenschap. De jongeren hebben allen aan de voorstellingen in Tanzania meegedaan. Er gingen 12 door Mkombozi geselecteerde jongeren mee op tour langs de drie Keniaanse steden. 

De werkwijze 
Tijdens de eerste twee weken van het project werd dagelijks gewerkt in twee ‘blokken’; een ochtend en een middag sessie. Daarnaast waren de jongeren vrij om te werken aan de diverse onderdelen van de voorstelling. Er waren professionele kunstenaar-docenten om de workshops te geven, repetities te begeleiden en de jongeren verder te coachen. Het project werd daarnaast nog door sociaal werkers en stafleden van Mkombozi begeleid. 

Er werd gewerkt in de volgende disciplines: 
• Theater onder leiding van Sami Gathii, tevens artistiek leider van het project. 
• Traditionele (Afrikaanse) dans, onder leiding van Dina Abok 
• Moderne dans en improvisatie, onder leiding van Ben Hekkema, tevens project 
coördinator 
• Acrobatiek en jongleren, onder leiding van Eddy Rahmadani 
• Muziek en zang, onder leiding van Harisson Okach 
• Theater vormgeving (decor, props en kostuums) onder leiding van Cas 
• Rooseboom 
• Fotografie en Video, onder leiding van Annemiek Tigchelaar. 

Het uiteindelijke resultaat was een voorstelling van 35 minuten met een voorprogramma van 15 minuten. In het voorprogramma lieten een aantal jongeren zien wat ze individueel konden op het gebied van dans, rap, zang, acrobatiek en muziek. In de voorstelling speelde iedereen mee in het verhaal dat ze zelf hadden ontwikkeld en waarin spel, dans, muziek en acrobatiek tot een doorlopend geheel waren vervlecht. Na de voorstelling werd het publiek uitgenodigd mee te dansen.

De thema’s van de voorstelling
De thema’s en het verhaal van de voorstelling werden ontwikkeld door middel van gesprekken met de jongeren en het gebruik van mindmapping, een methode voor structureel brainstormen. Zij bedachten ook de naam voor de voorstelling: Amka (Kiswahili voor Word Wakker! Sta op!). 

Het verhaal van de voorstelling in een notendop 

Centrale figuur in de voorstelling is een jongen die door de armoede en problemen in zijn gezin de straat is opgegaan om te overleven. Het verhaal begint wanneer hij door de politie wordt opgepakt nadat hij op de markt is betrapt op zakkenrollen. Hij komt in een gevangenis voor volwassenen terecht waar hij wordt opgezocht door een NGO die zich over zijn lot bekommert. Ook de pers bemoeit zich er mee en interviewt alle betrokkenen; de politie, de NGO, de overheid en de jongeren zelf over de situatie. Ook het publiek wordt in deze discussie betrokken die uiteindelijk leidt tot een ‘stemming’ over wat er met deze jongen moet gebeuren; opsluiten en straffen of een tweede kans geven. 

In het decor werden deze thema’s verwerkt aan de hand van foto’s en tekeningen. Daarbij stonden een aantal symbolen centraal die het leven op straat kenmerken Zoals kapotte voeten en geen schoenen, een bedelende hand, slapen op straat.

Naast de voorstelling was er een expositie met foto’s van alle deelnemers en banieren waarop stond waarom jongeren op straat raken, welke gevaren en uitdagingen ze daar tegenkomen. Wat ze de gemeenschap willen vertellen én hoe jongeren en jongeren de gemeenschap en overheid iets kunnen leren. 

De voorstelling en het publiek

De voorstelling Amka was op de festivals in Bagamoyo en Nairobi de hoofdact. Het publiek bestond uit bekenden van de deelnemende groepen en belangstellenden die door radiospots en lokale en nationale kranten op de festivals waren geattendeerd. In Moshi, Arusha, Dar es Salaam, Nakuru en Kisumu traden de jongeren op in (sloppen)wijken waar straatjongeren meestal vandaan komen. Het publiek werd daar gemobiliseerd met een geluidswagen en korte optredens door de jongeren van het Cre8 project en andere optredende jeugdgroepen. Dat trok per voorstelling een publiek van tussen de 1000 en 1500 en van alle leeftijden; bewoners, passanten, 
schooljeugd en (straat)jongeren uit de buurt. Op bijna alle locaties waren leden van de overheid en andere invloedrijke personen bij de voorstelling aanwezig. In totaal hebben tussen de 12.000 en 13.000 mensen de voorstelling gezien. 

Uitwisseling
In alle , tijdens de tour aangedane, steden werd met lokale groepen op één of andere wijze uitgewisseld en samengewerkt tussen onze jongeren en de leden van de groepen. Soms in de vorm van een gezamenlijke workshop waarin ze elkaar een dans of acrobatiek nummer leerden. Soms in de vorm van een discussie over het leven op straat met lokale beleidsmakers en organisaties. Maar ook in de vorm van meer informele uitwisseling tijdens repetities en/ of gezamenlijke lunch en dergelijke. 

Reacties van docenten en medewerkers van Mkombozi
De docenten en de medewerkers van Mkombozi meenden dat de jongeren in de maand waarin zij participeerden in het project veel geleerd en 
ontdekt van de kunstdisciplines en hun eigen talenten en mogelijkheden. Bij een aantal is er ook een grote sociaal - emotionele ‘ontwikkeling’ geweest; verlegen en meer teruggetrokken jongeren kregen meer zelfvertrouwen en gingen steeds meer hun ‘plek’ opeisen en werden zichtbaar, stoere en ‘afgeharde’ straatjongens werden weer jongeren. Er werden vriendschappen gesloten tussen jongeren die aanvankelijk niet zoveel van elkaar moesten hebben. Tijdens het project liep een Monitoring en Evaluation programma mee onder leiding van Jerim Obure (Cre8) en Turid Misje (Mkombozi). Uit de resultaten bleek de staf van 
Mkombozi geconstateerd te hebben dat de jongeren veel meer zelfvertrouwen hadden, beter konden communiceren en een helderder idee hadden van maatschappelijke zaken die invloed hadden op de ontwikkeling van jongeren.

De jongeren zeiden aan het einde van het project dat ze
• een heel leuke en leerzame tijd hebben gehad 
• de kans hebben gekregen en genomen om talenten te ontdekken 
• intensief hebben kunnen werken aan het verwerven van vaardigheden en kennis 
• vriendschappen hebben gesloten en nieuwe mensen hebben leren kennen 
• nieuwe inzichten hebben gekregen door uit te wisselen met anderen 
• veel waardering hadden voor de wijze waarop het project door mkombozi en cre8 is begeleid. 
• blij te zijn dat zij vervolglessen krijgen in film en video en acrobatiek; dat er door Yaden en Cre8 vervolgworkshops theater gegeven worden

In het rapport van het Monitoring en Evaluation programma staat dat de jongeren de volgende veranderingen belangrijk vinden (in volgorde van belangrijkheid)
1. de ervaring op het gebied van hun artistieke talent
2. het zelfvertrouwen is enorm toegenomen
3. het publiek heeft een andere houding naar straatkinderen

Wat vond het publiek
- Alle 127 ondervraagde mensen in het publiek vonden dat de jongeren goed en zinvol bezig waren en dat het een goede voorstelling was
- Dat kansarme kinderen dezelfde kansen moeten krijgen als geprivilegieerde jongeren
- Dat de gemeenschap moet inzien dat straatkinderen een hard leven leiden en steun nodig hebben

Continuïteit 
De kunstzinnige workshops en activiteiten worden door Mkombozi in samenwerking met Yaden en Cre8 East Africa voortgezet. Komende periode zullen er lessen en workshops worden georganiseerd op het gebied van acrobatiek, beeldende kunst, video en fotografie. De docent acrobatiek gaat wekelijks een les acrobatiek geven. De docente film en foto geeft opdrachten aan de film-fotografiegroep. Zij onderhoudt contact met de groep via internet. Zelf organiseren de jongeren van Mkombozi allerlei dans- en theater groepen en eens per maand een ‘open podium’ in het centrum. Er is een groep jongeren die zich verder bekwamen in beeldende kunsten en hun werk tentoonstellen en verkopen. Zij hebben binnen het centrum van Mkombozi al een kleine galerie en hebben na het project van 2009 al een paar geëxposeerd in andere galerieën. De deelnemers aan het project zijn door het stadhuis gevraagd aldaar de show op te voeren ter ere van een feestdag. 

Voor sommige individuele jongeren is een verbetering in hun situatie gekomen. Drie straatjongeren zijn opgenomen in het tehuis van Mkombozi en gaan naar school. Een jongere, een getalenteerd drummer gaat 9 maanden naar de theaterschool in Bagamoyo om er een diploma drummen te halen. Hij kan dan mogelijk zijn geld daarmee verdienen.