Guatamala: Educatief entertainment voor kinderen in arme wijken, vanaf 150 Euro, totaal 5000 Euro
 
VERSLAG van projectinitiatiefnemer en – leidster Christel Tinselboer:
Lieve allemaal,
De tijd van kerst, oud & nieuw is voor velen een tijd van gezelligheid. Het is vakantie dus dat betekent leuke dingen doen met vrienden en familie. Ook komt er vaak iets lekkers op tafel en in vele huiskamers ontbreken de cadeautjes niet. Is dit zo vanzelfsprekend voor iedereen?
Nee, voor veel kinderen in Guatemala geldt dit allemaal niet. Momenteel zijn er in heel Guatemala 70 wees/opvanghuizen waar gemiddeld zo'n 50 kinderen zitten: 1 week oud tot ongeveer 16 jaar.
Om niet alleen aan mijn eigen familie te denken rond deze tijd ben ik met mijn project Con K-rino (=met liefde) op pad geweest. In samenwerking met de organisatie 'De rechten van het Kind Guatemala' hebben we onze krachten gebundeld en hebben zo twee opvangtehuizen kunnen bezoeken.
Samen met een Guatemalteekse leerkracht hebben we een meeleeftheater voorstelling gegeven. Het ging over 'tandenpoetsen': hoe, met wat, hoevaak etc. De kinderen vonden het geweldig. Als opwarmmertje, alsof het al niet warm genoeg was, deden we eerst de 'vogeltjesdans'. Dit was de ijsbreker want daarna hadden wij (Christel en Nathaly), Flor Color (=Fleur Kleur) en Puca Shuca (=Vieze Puca) het vertrouwen gewonnen van de kinderen.
Na de voorstelling was de kerstman er om kleinigheidjes uit te delen: een bal, een kleurboek, een speelgoedauto, een knuffel etc. Ook hadden we een broodje, wat koekjes en een flesje drinken voor ieder kind. En wat ze helemaal geweldig vinden is een Pinata, een creatie van papiermache versierd met gekleurd papier en binnenin zitten snoepjes. De kinderen slaan met een versierde stok de Pinata kapot en zo vallen de snoepjes eruit, die dan zeer snel door de kinderen gepakt worden. Deze hadden we ook meegebracht in de vorm van de kerstman, de kerstvrouw en een kerstster.
Het eerste opvangtehuis: 'Halleluja' telde 120 kinderen. Enorm!
Het terrein bestaat uit verschillende gebouwen voor klein en groot. Elke groep van ongeveer 12 kinderen heeft een eigen 'moeder', die nog zeer jong zijn (18 tot 25 jaar) en zelf ook in opvangtehuizen hebben gezeten. Ze zorgen voor de kinderen van 's morgens tot 's avonds: douchen, aankleden, eten geven, naar de klaslokaaltjes brengen, met ze naar de dokter of tandarts etc. Alle voorzieningen zijn op het terrein aanwezig dus ze hoeven niet van het terrein af. Maar wat een verantwoordelijkheid.
Ik sprak met Lucia, 18 jaar, die de zorg heeft over 12 kinderen in de leeftijd van 4 tot 6 jaar. Ze vindt haar werk geweldig.
Ze vertelde me dat ze precies weet hoe het voelt om verstoten te worden en je eigen te moeten maken in een andere omgeving en met andere mensen, die vreemden voor je zijn.
Dit zei ze tegen mij: 'Ook al ben je nog maar klein, je voelt heel goed wanneer je er niet bij hoort. Maar er zijn zoveel andere mensen met een groot hart, zoals u, die hier komen om ons even een moment van plezier te geven. Je wordt hier weer geteld. Heel erg bedankt. Ook namens de kinderen'
Het was alsof ik met een volwassen vrouw sprak, die al heel wat levenservaring had opgedaan. Hoe zij mij bedankte en mij omhelste...
Daar doe je het voor! Een brok in je keel.
Ik kan nog veel meer schrijven maar dan wordt dit wel een hele lange mail en ik wil jullie alleen een klein idee geven waar ik mee bezig ben.
Nog 1 blijvende herinnering dan...
Toen het tijd was om te vertrekken kwam er een jongetje (ongeveer 10 jaar) naar mij toe: ' Heel erg bedankt en dat God jullie een veilige terugreis bezorgd' en daarbij een omhelzing waarbij hij mij bijna niet meer losliet. Een flits schoot door mijn hoofd: ' Wat is zijn toekomst?'
Dit was het eerste opvangtehuis. Daarna gingen we naar een kleinere, Rosa de Amor(=Roos van Liefde) met 27 kinderen waar ook moeders van 14 en 15 jaar verblijven. De moeders stelden zich voor aan mij en in hun ogen zag ik alleen maar pijn en verdriet. Ik vertelde ze nog hoe mooi hun kinderen waren maar kreeg daar absoluut geen reactie op. De meisjes zijn door misbruik, van vaders, ongevraagd 'moeder' geworden. Hoe verschrikkelijk moet dit zijn geweest en nog steeds is de pijn te zien.
Er was ook een gehandicapt jongetje, Pablo, die op straat achtergelaten was als baby zodat hij maar zou overlijden. Voorbijgangers hebben hem meegenomen en hem naar het opvangtehuis gebracht waar hij nu al 8 jaar zit.
Hier hebben we ook een voorstelling gegeven, kadootjes uitgedeeld en de kinderen kregen iets te eten. De stralende gezichten, een voorzichtige lach en heel veel omhelzingen hebben mij genoeg gezegd vandaag. WIJ hebben het zo goed en zouden eens vaker moeten denken aan onze medemens, die het niet zo getroffen hebben als ons.
Daarom ga ik proberen om mijn project Con K-rino uit te breiden om in de toekomst meer tehuizen te kunnen bezoeken en elk kind even een moment van onbezorgdheid te kunnen geven door onze theatervoorstellingen.
Warme groet vanuit Antigua,
Christel
|
Zowel voor de kinderen uit de arme wijken als voor de kinderen in de ziekenhuizen rond Antigua in Guatamala is er niet veel amusement dat hen de mogelijkheid geeft uit hun schild te kruipen en even in een ‘fantasiewereld’ te belanden. Even hun gedachten de vrije loop kunnen laten gaan. Even kunnen genieten van een voorstelling en hierin op kunnen gaan.
Christel Tinselboer woont in Antigua en heeft jarenlange ervaring in kindertheater in Nederland en een PABO diploma. Zij heeft Con K’rino opgericht, educatief theater voor kinderen in de dorpen rond Antigua en kinderen in het overheidsziekenhuis die langdurig in het ziekenhuis moeten liggen. Naast het ontspannende element hoopt ze in het theaterspel ook een educatieve boodschap mee te geven over hygiëne, de natuur of sociaal gedrag. Op een aansprekende en humoristische manier. Van begin tot eind moet de aandacht van de kinderen gevestigd zijn op de voorstelling. Het moet zo zijn, dat de kinderen er nog lang over praten. En dat ze zich verheugen op de dag dat de toneelgroep langskomt.
Veel kinderen in de arme dorpen rond Antigua kunnen nooit echt kind zijn omdat ze moeten werken zodat er genoeg geld op de plank komt. Hun algemene ontwikkeling bestaat uit zorgen voor broertjes en zusjes, eten koken, wassen, eventueel naar school gaan en daar de hele morgen het bord overschrijven en de leerkracht herhalen.
In de publieke ziekenhuizen is de medische zorg gratis. Dat betekent dat de wachtruimtes overvol zijn, de patiënten van heinde en ver komen en iedereen moet wachten op zijn beurt. Dit kan uren, dagen en soms zelfs weken duren. Als ze eindelijk geholpen kunnen worden liggen de kinderen vaak dagen alleen zonder dat er iemand langs komt omdat de familie te ver weg woont of geen tijd heeft omdat ze moeten werken.
Voor de kinderen in het ziekenhuis wil Christel een soort clinic clows opzetten. En in dorpen wil zij interactieve optredens in het centrum en op afgelegen scholen verzorgen. Ze heeft contacten gelegd met een aantal burgemeesters en die reageerden over het algemeen positief. Zij zorgen voor het vervoer van de geluidsinstallatie en poppenkast en een centrale plek in het dorp waar de voorstelling gegeven kan worden. Ook informeren zij de afgelegen scholen, waarvan de leerlingen niet naar het dorp kunnen komen over de mogelijkheid voor een voorstelling op school. Christel heeft op eigen kosten theaterdoek, theaterkleding, een achtergronddecor van hout en flyers laten maken. Maar er is nog meer nodig om haar van start te laten gaan:
• Een geluidsinstallatie voor binnen en buitengebruik met een goed geluidsbereik voor in de dorpen met twee boxen, microfoons en standaarden, kabels, een Cd-speler, een licht- en geluidpaneel en lampen: kosten 3500 euro
• Een keyboard voor het zingen van liedjes met de kinderen, 350 euro
• Muziekinstrumenten voor kinderen (tamboerijn, sambaballen, trommel, bekkens), 150 euro
• Theaterkleding/attributen: hoedjes/pruiken/brillen/maskers/jasjes/boa’s, 250 euro
• Houten planken voor een podium (4 bij 3 meter) 250 euro
• Een poppenkast en poppenkastpoppen 500 euro
Totaal € 5000,--
BETAALD
uit HET ALGEMENE FONDS VAN moments of joy
Meer gerealiseerde
projecten
|
