In
Solu en vooral de dorpen rond Mude in Nepal moeten mensen een eind
lopen om water te halen. Het water wordt meestal door de kinderen
gehaald, elk kind haalt zo’n 14 a 20 liter water per dag in een
kruik op de rug.
De reden voor de lange afstanden die
moeten worden afgelegd is dat het in Mude en omgeving al jaren niet
meer sneeuwt. Voorheen werden in de winter de natuurlijke bronnen
aangevuld door de sneeuw. Er viel voldoende voor een heel jaar water
voor zowel de huishoudens als de landbouwgrond. Nu droogt de grond
uit en staan de bronnen droog. Aangezien het al jaren niet meer
sneeuwt, droogt de grond uit en staan de bronnen droog.
Er is geen goede oogst van de traditionele gewassen en de
dichtstbijzijnde bronnen liggen op een flinke loopafstand.
Alle kinderen moeten voor ze naar school gaan al veel werk
verzetten, zoals het vee verzorgen en voer en hout halen. Als ze op
school komen hebben ze er al zo’n 2 a 2 ˝ uur werk op zitten en
ook na schooltijd werken ze vaak weer. En nu zijn ze ook nog lang
onderweg om water te halen. Dit gaat ten koste van hun schoolbezoek
en hun leerprestaties.
Ook kan het gebeuren dat de mensen van deze dorpen hun heil elders
moeten gaan zoeken om te overleven.
Er is echter wel een oplossing. De eenvoudigste manier om het water
weer naar de dorpen en de school te krijgen is water van een hoger
gelegen gebied via buizen en pijpleidingen naar beneden te laten
lopen. De rivier waar het water vandaan komt wordt het gehele jaar
door gevoed.
De buizen en pijpen zullen worden ingegraven, zodat ze de natuur
niet vervuilen en ook niet makkelijk kapot kunnen.
De Nederlanders van Stichting Namasté Breda willen op deze manier
vier dorpen en de school weer van water voorzien.
De arme bevolking van het gebied kan wel een kleine bijdrage leveren
in geld en kan ook meewerken aan het leggen van de buizen en
leidingen, maar dat is niet genoeg om dit te project te realiseren.
Daarvoor is nog een bedrag nodig van 8000 Euro.
