Geen lease-auto voor Zuid Afrikaanse Fuga-lid

Nee, dat zit er niet in voor de onderwijs coördinator van het Zuid Afrikaanse FUGA- project. Wat in Nederland al jarenlang behoort tot de secundaire arbeidsvoorwaarden van bijna iedere werkgever, daar kan Magrieta Schalk alleen maar van dromen. En dat terwijl zij voor haar werk vele duizenden kilometers moet afleggen over zeer slecht begaanbare, nauwelijks aangelegde wegen in het westelijke deel van Zuid Afrika. Tot nu toe bewijst haar eigen 15 jaar oude Toyota haar nog trouwe dienst, maar het einde is in zicht. Een nieuwe auto zal gekocht moeten worden. Maar daar is geen geld voor.

Magrieta Schalk is de directrice van FUGA ( Funksionele GeletterdheidsAksie), een project opgericht in 1995, dat de zogenaamde "plaaswerkers" - landarbeiders- van het westelijk kustgebied in Zuid Afrika van onderwijs voorziet. Met hun citrus-, rooibos-, en wijnindustrie vormen deze plaaswerkers weliswaar de economische ruggengraat van een gebied van circa 4.000 km2, zelf zijn zij een van de meest arme en geisoleerde groepen van Zuid Afrika. Lezen en schrijven hebben zij nooit geleerd, domweg omdat er voor hen geen scholen waren. 
Toen in 1994 de leerplicht voor alle Zuidafrikaners van kracht werd, is er een systeem van schoolbussen in het leven geroepen die de zogenaamde kleurlingen en zwarte kinderen die op een boerderij wonen naar een school brengen. Voor de ouders en grote kinderen is er niets. 

In de afgelopen 9 jaar heeft FUGA vele klassen opgezet met inmiddels meer dan 130 leerders. (Zuidafrikaans voor leerlingen) Aanvankelijk in de avonduren, zodat het werk gedurende de dag gewoon gedaan kon worden, later ook overdag. De leerlingen varieren in de leeftijd van 18 tot en met 80 jaar. 
Het unieke van FUGA is dat zij onderwijs verzorgen op de Plaas zelf. De lokale omstandigheden maken het voor de plaasbewoners onmogelijk om naar een dorpscentrum te komen voor de lessen, afstanden variërend van 5 tot 50 km die lopend afgelegd zouden moeten worden. Dus de onderwijzers komen naar de plasen toe. Naast het opleiden van de onderwijzers regelt FUGA ook het vervoer van hen naar de plasen en weer terug naar huis.

Ondanks het feit dat FUGA sinds 1997 erkend is door de westkaapseonderwijsdepartement (WKOD) en er een klein bedrag per leerder beschikbaar is, moet Magrieta Schalk haar vervoer zelf regelen en betalen. Wil het project goed lopen dan moeten de 10 klassen regelmatig bezocht worden. Dit ter ondersteuning, motivering, stimulering en controle op de voortgang, maar ook om zelf les te geven, indien er een onderwijzer is uitgevallen. Ook voor kleine uitstapjes van de leerders en het bijwonen van vergaderingen (van het onderwijsdepartement) in de regio en/of Kaapstad moeten grote afstanden overbrugd worden en is een auto onontbeerlijk. Even voor de duidelijkheid het gaat hier om een gebied 2x zo groot als Nederland met slecht of nauwelijks aangelegde wegen vol kuilen, zand, modder en stenen. 

Een nieuwe auto is kostbaar, maar er zijn een aantal Nederlandse donateurs die destijds FUGA hebben helpen oprichten en die bij willen dragen. Er ontbreekt nog 5000 Euro. 

50% is betaald door anonieme stichting, 50% betaald uit algemeen fonds Moments of Joy.

Totaal € 5000,-- 

Meer gerealiseerde projecten